ขึ้นภูสระดอกบัวตอนเช้า ออกเดินก่อนแดดแรงและลงก่อนฟ้าเปลี่ยน

แสงสีส้มอ่อนค่อยๆ ไล่ม่านหมอกบางที่ลอยเรี่ยแนวยอดไม้ออกไปทีละน้อย ขณะที่เท้ายังเหยียบอยู่บนทางดินช่วงแรกของเส้นทาง อากาศตอนนั้นเย็นพอให้หายใจสบาย และเป็นเหตุผลที่คนจำนวนไม่น้อยเลือกขึ้นภูสระดอกบัวในช่วงเช้า

ภูสระดอกบัวเป็นอุทยานที่อยู่ตรงรอยต่อของมุกดาหาร อำนาจเจริญ และยโสธร ชื่อของภูมาจากแอ่งหินบนยอดที่มีน้ำขังและมีบัวขึ้น ใครยังไม่รู้จักที่มาของชื่อและภาพรวมของอุทยาน แนะนำให้อ่านเรื่องแอ่งหินบนยอดภูกับพื้นที่สามจังหวัด ก่อน ส่วนด้านล่างเป็นลำดับการเดินแบบเช้าตามจังหวะของวัน

1. คืนก่อนออกเดิน

เริ่มจากติดต่อสอบถามอุทยานล่วงหน้าว่าเส้นทางขึ้นยอดเปิดให้เดินหรือไม่ ต้องลงทะเบียนหรือมีเจ้าหน้าที่นำทางหรือเปล่า เพราะบางช่วงของปีอุทยานอาจปิดเส้นทางเพื่อความปลอดภัยหรือเพื่อพักฟื้นธรรมชาติ ควรตรวจสอบข้อมูลล่าสุดจากอุทยานโดยตรง

คืนก่อนเดินควรนอนให้พอ และเตรียมของให้เรียบร้อยตั้งแต่หัวค่ำ ของหลักมีไม่มาก ได้แก่ น้ำดื่มที่พอสำหรับทั้งขาขึ้นและขาลง ของกินที่ให้พลังงานแต่ไม่หนักท้อง หมวก เสื้อแขนยาวบาง และเสื้อกันฝนพับเล็ก ใครอยากได้รายการของจุกจิกที่ใช้ได้ทั้งทริป มีเรื่องของติดกระเป๋าตั้งแต่ริมแม่น้ำไปจนถึงยอดภู ให้ดูประกอบ

รองเท้าคือเรื่องสำคัญที่สุด ควรเป็นรองเท้าที่พื้นยึดเกาะดี เพราะบนภูมีทั้งทางดิน รากไม้ และลานหินที่อาจลื่นเมื่อชื้น

2. ที่จุดเริ่มเดิน

ไปถึงจุดเริ่มก่อนแดดแรง ใช้เวลาสั้นๆ ยืดขาและข้อเท้า แจ้งเจ้าหน้าที่หรือคนที่ไม่ได้ขึ้นไปด้วยว่าจะเดินถึงไหนและคาดว่าจะกลับลงมาเมื่อไร

ช่วงแรกของทางไม่ควรรีบ ให้เดินในจังหวะที่ยังพูดคุยได้โดยไม่หอบ หยุดพักสั้นๆ เป็นระยะ จิบน้ำทีละน้อยแทนการดื่มรวดเดียว และเดินตามทางที่มีอยู่เท่านั้น ไม่ลัดออกนอกเส้นทาง

ความสุขของการตื่นเช้าขึ้นไปรอแสงแรกมีอยู่ในภูหลายแห่งทั่วประเทศ ทางภาคเหนือก็มีคนตั้งนาฬิกาปลุกเพื่อไปยืนรอแสงแรกบนภูลังกาทางฝั่งพะเยา แต่ที่ภูสระดอกบัว สิ่งที่รออยู่ข้างบนคือลานหินกว้างและแอ่งน้ำมากกว่าทะเลหมอก

3. บนยอดภู

เมื่อขึ้นถึงลานหิน แดดจะเริ่มแรงขึ้นเร็วกว่าที่คาด เพราะไม่มีร่มไม้บัง ควรหาที่นั่งพักใต้เงาไม้ริมลาน ดื่มน้ำ และกินของว่างก่อนเดินชมรอบๆ วิธีรับมือแดดบนหินโล่งคล้ายกับการเดินบนลานหินของภูผาเทิบ ซึ่งอยู่ในมุกดาหารเช่นกัน

แอ่งน้ำบนยอดเป็นของเปราะบาง ไม่ควรลงไปเหยียบ เด็ดบัว หรือล้างมือในแอ่ง เก็บขยะทุกชิ้นลงมาด้วย และไม่เดินลงไปบนพืชเล็กๆ ที่ขึ้นตามซอกหิน

ให้คอยมองท้องฟ้าตลอด หากเห็นเมฆดำก่อตัวหรือได้ยินเสียงฟ้าร้องไกลๆ ควรเริ่มลงทันที ลานหินโล่งบนยอดภูเป็นจุดเสี่ยงเมื่อมีฟ้าผ่า และหินเปียกจะลื่นมาก

4. ขาลง

ขาลงมักทำให้เข่าและข้อเท้าทำงานหนักกว่าขาขึ้น ให้ก้าวสั้นลง ย่อเข่าเล็กน้อย และวางเท้าเต็มฝ่าเท้าบนจุดที่มั่นคง อย่าวิ่งลงแม้ทางจะดูง่าย

กลับถึงด้านล่างแล้วค่อยแจ้งเจ้าหน้าที่หรือคนที่รออยู่ว่าลงมาถึงแล้ว พักให้หายเหนื่อยก่อนขับรถต่อ เพราะความล้าหลังเดินภูมักมาแบบไม่รู้ตัว

ใครที่หมอเคยเตือนเรื่องหัวใจหรือความดัน ข้อเข่าไม่ค่อยดี หรือร่างกายเพิ่งฟื้นจากไข้ ไม่จำเป็นต้องฝืนขึ้นให้ถึงยอด การหยุดพักชมวิวที่จุดกลางทางแล้วค่อยเดินลงก็ได้เห็นป่าและแสงเช้าเพียงพอที่จะบอกว่าคุ้มแล้ว