ขับเลียบโขงจากตัวเมืองขึ้นหว้านใหญ่และลงดอนตาล แวะอะไรได้บ้างระหว่างทาง
6 กันยายน 2569
มีรถอยู่ในมือและมีครึ่งวันว่างหลังเที่ยวในเมืองครบแล้ว ทางเลียบแม่น้ำโขงของมุกดาหารคือคำตอบที่ไม่ต้องวางแผนยุ่งยาก จากตัวเมืองเลือกได้สองทิศ ขึ้นเหนือไปทางหว้านใหญ่หรือลงใต้ไปทางดอนตาล แต่ละทิศให้ภาพแม่น้ำคนละแบบ และไม่จำเป็นต้องทำทั้งสองทางในวันเดียว
ก่อนออกจากเมือง เติมน้ำมันหรือชาร์จรถให้พอ พกน้ำดื่ม และเปิดแผนที่ดูไว้คร่าวๆ ว่าจะเลี้ยวเข้าทางเล็กริมน้ำตรงไหนบ้าง เพราะถนนบางช่วงจะห่างจากตลิ่งจนมองไม่เห็นแม่น้ำ ต้องแยกเข้าทางหมู่บ้านถึงจะได้วิว
ขาขึ้นเหนือ จากตัวเมืองไปหว้านใหญ่
ช่วงนี้เป็นเส้นที่คนนิยมมากกว่า เพราะมีจุดแวะชัดเจน ถนนผ่านหมู่บ้านริมโขงที่ยังเห็นสวนผักบนตลิ่ง เรือหาปลาจอดเรียงริมฝั่ง และฝั่งลาวอยู่ใกล้จนเห็นบ้านเรือนอีกฝั่งได้
ตัวอำเภอหว้านใหญ่เป็นเมืองเล็กเงียบๆ ริมน้ำ เหมาะกับการจอดรถเดินดูวัดและนั่งพักก่อนวนกลับ จุดเด่นของเส้นนี้คือแก่งหินกลางลำน้ำ ซึ่งมีเรื่องเล่าเต็มๆ อยู่ในบันทึกเรื่องแก่งกะเบากับแพอาหารริมแก่ง แล้ว ตรงนี้จึงขอพูดสั้นๆ ว่าควรแวะ โดยเฉพาะช่วงที่น้ำลดจนหินโผล่
จุดที่จอดแวะได้ระหว่างทางขึ้นเหนือ
- ทางแยกเล็กลงไปริมตลิ่งในหมู่บ้าน ยืนดูเรือหาปลาและสวนผักริมน้ำ
- วัดริมโขงที่มีลานหันหน้าไปทางแม่น้ำ นั่งพักในร่มได้ ควรแต่งกายสุภาพ
- แก่งกะเบา ทั้งเดินดูแก่งหินและหาที่นั่งกินข้าวริมน้ำ
- ร้านอาหารหรือร้านกาแฟเล็กๆ ในตัวอำเภอหว้านใหญ่ ก่อนวนกลับเข้าเมือง
- จุดที่ถนนเลียบใกล้น้ำ มองเห็นหมู่บ้านฝั่งลาว เหมาะกับถ่ายภาพช่วงบ่ายแก่
ถ้าเลยหว้านใหญ่ขึ้นไปอีกจะเข้าเขตจังหวัดนครพนม ซึ่งเป็นอีกทริปหนึ่ง ทางที่ดีคือถือว่าหว้านใหญ่เป็นปลายทางของครึ่งวันนี้ แล้วกลับทางเดิมหรือเลือกทางในที่ผ่านหมู่บ้านอื่น
ขาลงใต้ จากตัวเมืองไปดอนตาล
ทางใต้ของตัวเมืองเงียบกว่าและนักท่องเที่ยวน้อยกว่า ถนนผ่านทุ่งนา ไร่ และหมู่บ้านที่บางช่วงอยู่ชิดแม่น้ำ บางช่วงถอยเข้าแผ่นดิน ความเพลินของเส้นนี้อยู่ที่ได้เห็นชีวิตริมโขงแบบที่ไม่ได้จัดไว้ให้ใครดู
อำเภอดอนตาลเป็นอำเภอริมโขงทางตอนใต้ของจังหวัด หมู่บ้านริมน้ำหลายแห่งยังทำประมงพื้นบ้านและปลูกพืชบนตลิ่งเมื่อน้ำลด ในหน้าแล้งบางช่วงจะมีหาดทรายโผล่ให้เห็น แต่ก่อนจะลงไปเดินหรือเล่นน้ำ อ่านเรื่องหาดทรายหน้าแล้งกับกระแสน้ำใต้ผิวที่มองไม่เห็น ก่อน เพราะน้ำโขงที่ดูนิ่งอาจไหลแรงกว่าที่ตาเห็น
จุดที่จอดแวะได้ระหว่างทางลงใต้
- ทางเข้าหมู่บ้านริมน้ำที่มีท่าเรือเล็ก ดูชาวบ้านซ่อมแหหรือยกเรือขึ้นฝั่ง
- วัดในหมู่บ้านที่ตั้งอยู่บนเนินริมตลิ่ง มองลงไปเห็นแม่น้ำกว้าง
- ร้านอาหารริมน้ำที่ขายปลาจากแม่น้ำ ถามคนในร้านว่าวันนั้นมีปลาอะไร
- หาดทรายช่วงหน้าแล้ง เดินดูได้ แต่ไม่ลงน้ำลึกและไม่ปล่อยเด็กลงน้ำเอง
- ตลาดเล็กในตัวอำเภอดอนตาล ซื้อผลไม้หรือของกินติดรถก่อนกลับ
ถ้าอยากเข้าใจภาพรวมของอำเภอที่ขับผ่านก่อนออกเดินทาง มีคำอธิบายแต่ละอำเภอในคู่มือรู้จักอำเภอนอกตัวเมืองทีละแห่ง ช่วยให้รู้ว่ากำลังขับผ่านพื้นที่แบบไหน
ก่อนออกจากเมือง เตรียมอะไรไว้บ้าง
ทั้งสองเส้นไม่ใช่ทางลำบาก แต่ก็มีช่วงที่ร้านค้าห่างกัน และบางหมู่บ้านไม่มีปั๊มหรือที่ชาร์จรถ เตรียมของง่ายๆ ไว้ในรถก็ช่วยได้มาก
- น้ำดื่ม หมวก ครีมกันแดด เพราะจุดจอดริมน้ำส่วนใหญ่ไม่มีร่ม
- รองเท้าที่เดินบนทรายหรือดินริมตลิ่งได้
- เงินสดจำนวนหนึ่ง ร้านเล็กในหมู่บ้านบางร้านไม่รับโอน
- เบอร์ติดต่อฉุกเฉินและข้อมูลประกันรถ เผื่อเกิดเหตุไม่คาดคิด
เรื่องสุดท้ายนี้ใช้ได้กับทุกการขับรถออกนอกเมือง ไม่ว่าจะเที่ยวจังหวัดไหน ลองอ่านลำดับสิ่งที่ควรทำทันทีเมื่อรถเสียหรือเกิดเหตุระหว่างขับเข้าโคราช ไว้เป็นแนวทาง หลักการเดียวกันใช้กับถนนเลียบโขงได้เช่นกัน
ทั้งสองทางควรวนกลับเข้าเมืองก่อนฟ้ามืด โดยเฉพาะถ้าเลือกกลับทางในที่ผ่านหมู่บ้านและไร่ เพราะไฟส่องทางมีน้อย และอาจมีวัวควายเดินข้ามถนนตอนเย็น ถ้าเห็นว่าแดดเริ่มอ่อนแต่ยังอยู่ไกลจากตัวเมือง ให้ตัดจุดแวะสุดท้ายออกแล้วมุ่งกลับเลย